กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 โอกาสลองแสดงที่ตื๊อขอจนได้มา
“เลิกคิดเพ้อเจ้อได้แล้ว! คิดว่าคณะศิลปกรรมทหารอยากเข้าก็เข้าได้หรือไง? คิดว่ากองร้อยสื่อสารอยากออกก็ออกได้หรือ? ครั้งนี้ที่ได้ไปเป็นตัวสำรองก็แค่บังเอิญเท่านั้น
เดี๋ยวพวกเราจะไปลองแสดงกัน ถ้าผ่าน งานแสดงศิลปวัฒนธรรมปลายปีนี้ก็จะให้เธอเข้าร่วมในฐานะนักเล่นหีบเพลง ได้ยินว่าครั้งนี้มีผู้บังคับบัญชาระดับสูงลงมาตรวจดู ถ้าเธอแสดงได้ดี...”
หลินอันอันทั้งขู่ทั้งวาดฝันเสียจนคนฟังตาค้างไปเลย
หลินจื่อหวยยิ้มพลางขยี้ผม “พี่ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะแสดงให้ดีที่สุด ไม่ทำให้พี่กับพี่เขยขายหน้าแน่นอน”
“อืม ตั้งใจแสดงให้ดี”
หลินอันอันดูเวลา ตอนนี้เก้าโมงแล้ว