เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 ใช้แชมพูตรานกนางนวลนี่แหละ
อาหวังมาขัดจังหวะเสียจนหลินอันอันโมโหหิว ท้องร้องโครกคราก…
เธอเลยเลิกคิดเรื่องอื่น ทำข้าวหน้าหมูพะโล้ชามใหญ่ให้ตัวเอง หมูพะโล้พูนสูง มองแล้วชวนให้อยากกินสุด ๆ
มีข้าวหน้าหมูพะโล้แล้วยังไม่พอ เธอยังตักตับหมูพะโล้จากหม้อขึ้นมาชิ้นหนึ่ง วางบนเขียงแล้วหั่นเป็นแผ่นบาง ๆ อย่างคล่องแคล่ว จัดเรียงลงจานอย่างเป็นระเบียบแล้วยกไปวางบนโต๊ะ
ตับหมูที่เคี่ยวพะโล้แล้วนุ่มเด้งละมุน ทั้งยังส่งกลิ่นหอมของน้ำพะโล้ออกมาเป็นระลอก
ฉู่หมิงหลานตาเป็นประกาย คีบใส่ปากหนึ่งชิ้น แล้วพยักหน้าไม่หยุด “อร่อย อร่อยมาก ตับหมูทำให้อร่อยขนาดนี้ได้ด้วย”
ฉู่หมิงอวี่ก็คีบกินชิ้นหนึ่ง ยัดจนเต็มปาก พูดอะไรไม่ออก
หลังมื้อเที่ยง
หลินอันอันรู้สึกอิ่มท้องและพึงพอใจอย่างยิ่ง
เตาไฟในห้องโถงใหญ่กำลังอุ่นสบาย ทำเอาคนเริ่มง่วงขึ้นมา