กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 ผู้ชายเกาะตระกูลภรรยาฉบับยุค 70
เขาตะคอกเสียงดังอีกครั้ง ทำเอาคนตกใจสะดุ้ง…
หลินอันอันถลึงตามองสวีเหวินป๋อ แววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจเกินบรรยาย
ยังจะเรียกผู้บังคับบัญชา ยังจะเรียกคนประสบความสำเร็จอีกหรือ คนที่ลงมือทำร้ายผู้หญิงต่อหน้าธารกำนัลก็เป็นแค่ขยะพันธุ์แท้!
“พี่ซิ่วเหมยไม่เป็นอะไรใช่ไหม ต้องไปโรงพยาบาลหรือเปล่า?”
“ไม่ต้อง ฉันไม่เป็นไรแล้ว พักหายใจสักหน่อยก็หาย”
“ถ้าไม่รังเกียจ มานั่งที่โต๊ะพวกเราก่อนไหม”
หูซิ่วเหมยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
แม้แต่ตอนเดิน เธอก็ยังเดินอ้อมสวีเหวินป๋ออย่างระมัดระวัง…