เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 ก็นับว่ามีเยื่อใยต่อกัน
ฉู่หมิงโจวสบสายตาคุณแม่หลิน สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง เขารีบผละออกแล้วถอยห่างไป 2 ก้าว
แววตาคุณแม่หลินฉายรอยยิ้มวูบหนึ่ง เธอรีบวางกับข้าวลงบนโต๊ะ “หมิงโจวกลับมาแล้วหรือ? มา กินข้าวกันก่อน แม่เอาผักแห้งกับหมูหมักซีอิ๊วมาให้ ยังมีเต้าหู้ยี้กับหัวไชเท้าดองด้วย เป็นรสชาติต้นตำรับของเมืองซูทั้งนั้น”
กับข้าว 4 อย่างกับน้ำแกง 1 อย่างถูกยกขึ้นโต๊ะ ไม่เพียงมีสีสัน กลิ่น และรสชาติครบครัน แต่ยังให้มาเต็มจานอีกด้วย
มีหมูหมักซีอิ๊วตุ๋นผักกาดแห้ง เต้าหู้แห้งผัดเต้าเจี้ยว ผักกาดขาวตุ๋นมันฝรั่ง หัวไชเท้าหั่นฝอยผัด นอกจากนี้ยังมีไข่ตุ๋นอีก 2 ถ้วยเล็ก
ฉู่หมิงหลานมองอาหารร้อนกรุ่นตรงหน้าจนละสายตาไม่ได้ เผลอกลืนน้ำลายไปหลายอึก
แต่เด็กสาวมีมารยาทดี ต่อให้อยากกินแค่ไหนก็ยังรู้จักกาลเทศะ เธอลงมือช่วยก่อนเป็นอย่างแรก ตักข้าวให้ทุกคนแล้วจึงนั่งลง
จะโทษที่เธอทำท่าตะกละแบบนี้ก็ไม่ได้จริง ๆ
พ่อแม่ของพี่น้องตระกูลฉู่เสียชีวิตไปตั้งแต่ 8 ปีก่อน ทั้งสองสละชีพเพื่อชาติและเป็นวีรชนผู้สละชีพ