กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 บทสรุป (จบอย่างมีความสุข)
อาซางเดินไปตามถนนที่เงียบเหงาอย่างไร้จุดหมาย จู่ ๆ นางก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างตกลงบนใบหน้า
นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไป ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้น ตอนแรกนางคิดว่าเป็นน้ำตาของตัวเอง จนกระทั่งหยดน้ำหนึ่งหยด สองหยด สามหยด และอีกนับไม่ถ้วนตกลงบนใบหน้า
นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ปล่อยให้สายฝนที่เทลงมาอย่างหนักตกกระทบใบหน้าตามใจ
“ฝนตกแล้ว...”
อาซางยื่นมือออกไปพลางพึมพำเบา ๆ
มิน่าล่ะ! นางถึงว่าเมื่อครู่ตัวเองร้องไห้จนไม่มีน้ำตาเหลืออยู่แล้วตอนอยู่ในโคมเรียกวิญญาณ แล้วจะยังมีน้ำตาไหลออกมาได้ยังไง...
ใช่แล้ว!
น้ำตาของนางแห้งเหือดไปหมดตั้งนานแล้ว แล้วนางจะร้องไห้ออกมาได้ยังไง!
นางจะร้องไห้ได้ยังไงกัน?