กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 รู้ตัว
อาซางไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหนแล้ว รู้แค่ว่าหลับไปนานมาก แถมยังฝันยาวเหยียดอีกด้วย
พอฟื้นคืนสติขึ้นมา สิ่งแรกที่นางได้กลิ่นคือกลิ่นยาที่ฉุนมาก
อาซางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ในภาพที่ยังพร่ามัว นางเห็นเงาร่างสีขาวร่างหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น
จากนั้นนางก็เห็นคนคนนั้นขยับตัว ก่อนจะยื่นมือมาแตะหน้าผากนาง
ทันทีที่หลังมืออุ่น ๆ ของเขาสัมผัสหน้าผาก อาซางก็กลับมามีแววตาแจ่มชัดอีกครั้ง นางมองใบหน้าที่คุ้นเคยตรงหน้า แล้วเผลอเรียกออกไปว่า
“เซี่ยเหิงอวี้...”
“อืม” เซี่ยเหิงอวี้ขานรับเบา ๆ พอเห็นนางลืมตาแล้ว มือที่วางอยู่บนหน้าผากก็เลื่อนลงมา ลูบแก้มนางเบา ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบที่ริมฝีปาก เขาจูบนางแผ่วเบา
“รู้สึกยังไงบ้าง?”