เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 จุ๊ๆ ทำเองกับมือแล้ว ยังต้องป้อนเองกับมืออีกหรือ?
“เขาว่ากันว่าวีรบุรุษยากจะผ่านด่านสาวงาม ข้าว่าคราวนี้เหยี่ยนจือน้อยก็คงไม่รอดเหมือนกันแล้วละ~”
ในโถงใหญ่ของตำหนักหลิงกวง ผู้อาวุโสเทียนอินที่นั่งอยู่ด้านบนมองตามเซี่ยเหิงอวี้กับอาซางที่เดินออกไปข้างนอกพลางพูดขึ้น
เจินเหรินชิงอวี้ที่อยู่ข้างๆ ได้ยินนางพูดเช่นนั้นก็ไม่แม้แต่จะเลิกตามอง เขาเดินออกจากโถงไปด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ราวกับคนตาย
พอเห็นท่าทางของเขา ผู้อาวุโสเทียนอินก็อดพูดเหน็บแนมไม่ได้ “ทำหน้าเหมือนคนตายอยู่ทั้งวัน เห็นแล้วเสียอารมณ์จริงๆ เหยี่ยนจือน้อยต้องเป็นศิษย์ของเขา ช่างซวยไปแปดชาติ!”
“เจ้าก็พูดให้น้อยลงหน่อยเถอะ” ผู้อาวุโสห้าที่อยู่ข้างๆ เตือน “ถึงอย่างไร ตอนนี้เหยี่ยนจือก็เป็นศิษย์ของชิงอวี้แล้ว”