ตอนที่ 142 มอบให้เป็นไปตามลิขิตฟ้า

ตอนที่ 142 มอบให้เป็นไปตามลิขิตฟ้า

จวนแม่ทัพ

ความหนาวเย็นเสียดแทงถึงกระดูก ภายในห้องลับฟืนบนโครงทองแดงสุมไว้สูง แสงอัคคีสว่างไสว เย่ซุ่นซินพาซูถังมาถึงเบื้องหน้าเหวินเซินไหล

บนเตียงไม้กระดานอันซอมซ่อ ใต้ท้องของเขาคลุมด้วยผ้านวมผืนใหม่เอี่ยม สีหน้าขาวซีดแห้งกรัง สองตาปิดสนิท ทั้งร่างผ่ายผอมจนกลายเป็นโครงกระดูก ไม่หลงเหลือเค้าเดิมของมนุษย์แม้แต่น้อย

โลหิตที่หลั่งรินออกจากร่างกายซึมย้อมเสื้อตัวในสีขาวชั้นแล้วชั้นเล่า บนท่อนแขนข้างหนึ่งที่โผล่พ้นออกมา ยังมีตราประทับที่เพิ่งนาบลงไปได้ไม่นาน ขนาดเท่าไข่ไก่ บวมแดงมีหนองไหล เพียงปรายตามองก็รู้สึกเจ็บปวดแล้ว

ซูถังพินิจมองเขาอย่างละเอียด ครู่ใหญ่จึงย่อกายนั่งลง นิ้วมือแตะลงบนชีพจรของเขาเบา ๆ บนใบหน้าเล็กขาวผ่องไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก

เย่ซุ่นซินเอ่ยถามหวังซานที่ติดตามมาด้านข้าง “ท่านอาหวัง หลายวันมานี้เขาได้พูดสิ่งใดหรือไม่”