กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 137 นางรู้แล้ว
เมื่อความกังวลถูกแทงใจดำจนแตกกระเจิงในชั่วพริบตา ท่ามกลางวิกฤตเป็นตาย กู้เอินหนิงรู้ตัวดีว่าไม่อาจปิดบังท่านแม่ที่หลักแหลมลึกล้ำได้ จึงจนปัญญา ต้องยอมเปิดเผยเรื่องการสับเปลี่ยนบุตรสาวระหว่างนางกับซ่งเซียงอี๋ออกมาจนหมดสิ้น
สิ้นเสียงพูด นางก้มตาลงด้วยความตึงเครียด ไม่กล้าสบสายตากับใบหน้าของท่านแม่แม้แต่น้อย รอคอยการตัดสินโทษของอีกฝ่ายด้วยความหวาดหวั่น
ทว่าสิ่งที่มาถึงก่อนสุรเสียงของฮูหยินผู้เฒ่า คือฝ่ามือที่ฟาดลงมาอย่างรุนแรงฉาดใหญ่
แรงตบนั้นทุ่มสุดกำลัง ฟาดจนกู้เอินหนิงล้มคว่ำลงกับพื้น หน้าผากครูดเข้ากับแผ่นหินที่ขรุขระ รอยเลือดซึมผุดออกมาทันที
กู้เอินหนิงสูดปากด้วยความเจ็บปวด ฝ่ามือกุมหน้าผากสะกดกลั้นเอาไว้สุดชีวิต แต่น้ำตากลับรินไหลลงมาไม่หยุด
เมื่อมองดูลูกสาวของตนในสภาพที่ทั้งโง่เง่าทั้งไร้ประโยชน์เช่นนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าก็แค่นหัวเราะเสียงต่ำ รังเกียจเป็นที่สุด “ข้าละอยากให้มีคนสลับตัวเจ้าไปตั้งแต่ตอนนั้นเสียจริง จะได้ไม่ต้องมาทรยศมารดาผู้ให้กำเนิดในยามนี้ แถมยังถูกคนอื่นกำไว้ในมือปั่นหัวเล่นอีก!”
กู้เอินหนิงมองไปอย่างตื่นตระหนกและไม่เข้าใจ “ท่านแม่เอ่ยเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน”
“นังคนโง่เขลา เรื่องการสับเปลี่ยนบุตรสาวระหว่างเจ้ากับซ่งเซียงอี๋ เย่ซุ่นซินจับได้หลังจากส่งพวกเจ้าเข้าเรือนจำไปไม่นานแล้ว ซูถังผู้นั้นก็คือบุตรสาวแท้จริงของนาง เผลอ ๆ นางคนนั้นอาจรู้ชาติกำเนิดของตนเองเร็วกว่าเย่ซุ่นซินเสียอีก”