ตอนที่ 134 ฮูหยินผู้เฒ่าหายตัวไป

ตอนที่ 134 ฮูหยินผู้เฒ่าหายตัวไป

ประโยคที่เอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดั่งอัสนีสะท้านฟ้าที่ระเบิดกึกก้องอยู่ข้างหูกู้จวินเหยา

เขาผุดลุกขึ้นยืนในทันใด สายตาจับจ้องเย่ซุ่นซินเขม็ง ลมหายใจพลันชะงักงัน “ซุ่นซิน เรื่องอื่นข้าย่อมยอมถอยให้ได้ทั้งสิ้น ทว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงท่านพ่อของข้า เจ้า...”

“ยามที่ท่านโหวผู้เฒ่ายังมีชีวิตอยู่มิเคยปฏิบัติต่อข้าอย่างเลวร้าย บนตัวเขา ความเคารพที่ข้ามีต่อเขามิได้น้อยไปกว่าลูกชายแท้ ๆ เช่นเจ้าเลย”

เย่ซุ่นซินเงยหน้ามองเขา แววตาเคร่งขรึมจริงจัง ช่วยวิเคราะห์ให้เขาฟัง “ในอดีตท่านโหวผู้เฒ่ามีร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ ทว่าอาการป่วยกลับเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน จากนั้นก็นับวันยิ่งทรุดหนัก เจ้ามิรู้สึกประหลาดใจบ้างหรือ”

แขนของกู้จวินเหยาที่กดลงบนโต๊ะหินสั่นเทาเล็กน้อย เรื่องนี้พอเริ่มต้นขึ้นก็มิอาจคิดให้ละเอียด ยิ่งคิดทั่วร่างของเขาก็ยิ่งหนาวเหน็บ

ม่านตาของเขาสั่นไหว สะกดกลั้นเพลิงโทสะแล้วเอ่ยถาม “หลักฐานเล่า เจ้ามีหลักฐานหรือไม่”

เขามิใช่ไม่เชื่อ เพียงแต่ยังหลอกตัวเองโดยหลงเหลือประกายความคิดหวังไว้เล็กน้อย

บางทีท่านแม่อาจมิได้โหดเหี้ยมไร้เยื่อใยถึงเพียงนี้กระมัง

มิเช่นนั้นลูกชายเช่นเขาจะเผชิญหน้ากับผลลัพธ์ที่มารดาเป็นผู้ทำร้ายบิดาจนตายได้อย่างไร