เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 ไทเฮาฟื้น ซูถังกลับเมืองหลวง
ในทันใดนั้น ผิวหน้าที่หย่อนคล้อยซีดขาวของนางก็พลันตึงเขม็ง แววตาขุ่นมัวรวมจุดจดจ้อง แปรเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมมืดมน นางเค้นเสียงแหบพร่าออกคำสั่ง
“จงทำทุกวิถีทางเพื่อตามล่าสังหารมู่หรงอวี้ ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย”
คนผู้นี้จะต้องเป็นสายลับแฝงตัวที่ฮ่องเต้ฝังไว้ข้างกายนางเป็นแน่ การที่นางถูกพิษอย่างไร้สาเหตุ ย่อมต้องเป็นฝีมือของแม่ครัวผู้นี้อย่างไม่ต้องสงสัย
หัวหน้าองครักษ์เงาในชุดคลุมสีดำที่คุกเข่าอยู่บนพื้นค้อมศีรษะลงเล็กน้อย ขานรับเสียงทุ้มต่ำว่า “พ่ะย่ะค่ะ”
สิ้นเสียงเขากลับมิได้ล่าถอยออกไป เพียงเพราะวันนี้เป็นวันที่เขาต้องมารับยาถอนพิษ
เมื่อไทเฮาเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่สบอารมณ์ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ชายตามองส่งสัญญาณให้แม่นมหวงหยิบกุญแจที่นางซ่อนไว้ใต้หมอน ไปเปิดหีบที่โถงหลังเพื่อนำยาถอนพิษออกมา
แม่นมหวงรีบไปรีบกลับ ยาถอนพิษถูกส่งถึงมือของหัวหน้าองครักษ์เงา เขาจึงกลืนลงไปต่อหน้าต่อตาไทเฮา
ผ่านไปหนึ่งถ้วยชา ไทเฮาก็โบกมือ “ออกไปได้”