กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 107 ทุบตีเหวินเซินไหล ได้รับจดหมายสองฉบับ
“ส่งไปยังหมู่บ้านแห่งหนึ่งแถบด่านชายแดนที่มีนามว่าหมู่บ้านชิงซีขอรับ คนที่รับเลี้ยงเด็กคนนี้คือสามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่ง ฐานะทางบ้านพอมีพอกิน น่าเสียดายเพียงหลายปีมานี้ไร้ทายาทสืบสกุล ในตอนนั้นเสี้ยนจู่เหวินเหอใส่ใจไม่น้อยในการคัดเลือกครอบครัวให้หลานสาวแท้ ๆ ของตน”
“หลังจากนั้นเล่า” เย่ซุ่นซินจับจ้องเขาเขม็ง กลัวเหลือเกินว่าวาจาหลังจากนี้ของเขาจะทำให้นางต้องหัวใจแหลกสลาย
“หลังจากนั้น...”
พอเกี่ยวพันถึงซ่งเซียงอี๋ เหวินเซินไหลก็เม้มปากลังเลว่าจะเอ่ยดีหรือไม่ ทว่าเย่ซุ่นซินกลับเอ่ยเสียงเย็นเยียบ “กล้าทำเรื่องเช่นนี้ ไม่ช้าก็เร็วข้าต้องเอาชีวิตซ่งเซียงอี๋ให้จงได้ การปกป้องของเจ้าไม่ว่าจะมีต่อตัวนางในยามนี้หรือในวันข้างหน้า ย่อมไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น!”
เหวินเซินไหลหลับตายอมรับชะตากรรม น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความโศกเศร้า นึกสิ่งใดได้ก็เอ่ยสิ่งนั้น
“เสี้ยนจู่เหวินเหอใช้ธูปเทียนนาบหลังคอของเด็กคนนั้นจนเกิดรอยแผลเป็นกลมสองจุด อาจเพื่อความสะดวกในการตามหานางในภายภาคหน้า หรืออาจเพื่อสิ่งอื่น ทว่าล้วนไม่อาจตัดใจทำร้ายเด็กคนนี้ได้ สุดท้ายจึงยังเหลือหนทางรอดชีวิตไว้ให้นาง”