กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 101 รู้ตัวว่าถูกกักบริเวณ หลบหนีความผิด
“คนในจวนแม่ทัพมีน้อย รอจนพวกท่านอาหวังรู้ตัวว่าไฟไหม้ คนวางเพลิงก็หายสาบสูญไร้ร่องรอยไปนานแล้ว ส่วนทางด้านใต้เท้าโจวนั้น……”
เรื่องนี้เย่ซุ่นซินกลับไม่ได้กังวลเท่าใดนัก “เรื่องนี้จุดสำคัญอยู่ที่ตัวเฉียนซื่อ ขอเพียงนางยอมรับว่าตนเองบงการให้คนมาวางเพลิง โจวหงเหวินก็ก่อคลื่นลมอันใดไม่ได้แล้ว”
“ดูท่าฮูหยินโหวจะมีวิธีทำให้เฉียนซื่อยอมรับผิดแล้วกระมัง” ต่งซูจ้งซุกมือไว้ในแขนเสื้อ หลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยความสนใจยิ่ง
เย่ซุ่นซินเลิกคิ้ว เรื่องนี้เกี่ยวพันกับความลับของชิวอิ๋ง นางย่อมไม่คิดจะบอก ได้แต่เอ่ยว่า
“เรื่องนี้เป็นจือรั่วที่ไปรบกวนทั้งสองท่านแล้ว ทั้งสองท่านวางใจเถิด เรื่องนี้ข้ารับมือได้ ตอนนี้เวลาไม่เช้าแล้ว คิดว่าทั้งสองท่านยังต้องกลับสำนักศึกษาไปสอนหนังสือ ข้าคงไม่ขอรับรองแล้ว”
เย่ซุ่นซินยังไม่ต้องการให้พวกเขาสอดมือเข้ามายุ่งในตอนนี้ จึงลุกขึ้นส่งแขกตรง ๆ
ต่งซูจ้งเห็นเช่นนี้ก็ไม่ฝืนใจ ลากเว่ยอวิ๋นเฉิงที่เดินสามก้าวหันกลับมองครั้งหนึ่งและทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็หยุดไว้ เดินออกจากจวนแม่ทัพไป
นอกประตูใหญ่ เว่ยอวิ๋นเฉิงดึงมือตนเองกลับ เอ่ยอย่างไร้อารมณ์ว่า “วันนี้ข้าไม่มีสอน ซูจ้งเจ้ากลับไปก่อนเถิด ข้าจัดการธุระเสร็จแล้วค่อยกลับ”
“ธุระที่เจ้าพูดถึง คือจะไปจับคนวางเพลิงผู้นั้นหรือ” ต่งซูจ้งขยับเข้าไปใกล้ถาม