เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 87 ได้รับจดหมาย เรื่องราวในชาติก่อน
จากเมืองหลวงถึงเมืองหลินต้องผ่านหัวเมืองเจ็ดแปดแห่ง ระหว่างทางฝนตกหนักกะทันหัน ยามที่ไห่อวิ๋นเทียนนำจดหมายมาส่งถึงมือซูถัง จึงช้ากว่าเวลาที่คาดไว้หลายวัน
ราตรีมืดสลัว ชั่วยามไม่เช้าแล้ว ซูถังสั่งให้เด็กรับใช้ห้องยาจัดเตรียมกับข้าวสองสามอย่างให้ไห่อวิ๋นเทียนกินรองท้อง จากนั้นจึงถือจดหมายกลับไปยังห้องของซูสุ่ย
หนึ่งเดือนผ่านพ้น นางซึ่งในคราแรกยังออกไปเดินเล่นข้างนอกได้ บัดนี้ร่างไร้เรี่ยวแรงนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าซูบเซียวถูกไอโรคเกาะกุม เบ้าตาลึกโหล เส้นผมดำขลับดุจน้ำค้างแข็งยามนี้ขาวโพลนไปสิ้น
ส่วนห้องที่นางพักอยู่ห่างจากประตูหลังของโรงหมอไม่ไกล เสียงของไห่อวิ๋นเทียนนางย่อมได้ยินเช่นกัน ครั้นเห็นซูถังเดินเข้ามา จึงรีบฝืนประคองเรี่ยวแรงเอ่ยถาม
“อาถัง ทางฝั่งเมืองหลวงมีจดหมายมาหรือ”
เมื่อสองเดือนก่อน วันหนึ่งอาถังตื่นขึ้นมาก็สั่งให้ไห่อวิ๋นเทียนมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงอย่างกะทันหัน แม้นางจะไม่เข้าใจเหตุผล ทว่าก็มิได้ก้าวก่ายมากความ
เรื่องนี้เดิมทีนางลืมไปแล้ว ทว่าเมื่อหลายวันก่อนร่างกายย่ำแย่จนเกือบจะสิ้นลม ยามที่สั่งเสียคำสั่งเสียด้วยความกังวลก่อนตาย ซูถังเพื่อให้ผู้เป็นอาจารย์วางใจ จึงได้หลั่งน้ำตาบอกเล่าเรื่องที่ตนค้นพบที่อยู่ของพ่อแม่ที่แท้จริง ทั้งยังส่งไห่อวิ๋นเทียนไปสืบข่าวก่อนแล้วออกมา
แม้ไม่รู้ว่าอาถังยืนยันสถานที่ได้อย่างไร ทว่าหลังจากตนจากไปแล้วนางจะได้มีที่พึ่งพิงให้ยึดเหนี่ยว ย่อมรู้สึกยินดียิ่งนัก