กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 68 ให้อภัยอีกครา
“จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้อีกล่ะขอรับ ฟูจื่อหลิ่ว เรื่องของจวนหย่งอันโหวท่านต้องเคยได้ยินมาแน่ ในนั้นมีคนเป็นไข้ทรพิษ พวกเราผู้ใดจะกล้านั่งติดกับกู้ซื่อจื่อ นี่มิใช่จะเอาชีวิตพวกเราหรือขอรับ”
“ใช่แล้วขอรับ ข้าเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน พ่อของข้ายังรอให้ข้าเชิดชูเกียรติวงศ์อยู่ ข้าจะติดโรคร้ายนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
“ฟูจื่อ เรื่องนี้เกี่ยวกับความปลอดภัยของตนเอง ทุกคนระมัดระวังตัวย่อมมิใช่เรื่องผิดนะขอรับ”
……
เหล่านักศึกษาต่างพากันเซ็งแซ่ ท่าทีที่อยากจะหลบให้พ้นเช่นนี้ทำให้กู้ซูหยางหัวเราะเยาะในใจ คนพวกนี้ที่รักตัวกลัวตาย ฟังลมเป็นฝน ในวันหน้าถึงกับจะได้เป็นขุนนางแห่งต้าโจวเชียวหรือ
ช่างน่าขันสิ้นดี
ทั้งสองฝ่ายต่างดูแคลนกันและกัน ทว่าในฐานะผู้ถูกโจมตี ในใจของกู้ซูหยางย่อมมีความคับแค้นใจยากจะสงบอยู่บ้าง อีกทั้งยังคาดเดาถึงความยากลำบากในการเล่าเรียนหลังจากนี้อีกหลายเดือนได้แล้ว
ส่วนที่นั่งประธานเบื้องบน เสียงจากทุกสารทิศซัดสาดเข้ามา โรงเรียนราวกับประทัดที่ถูกจุดขึ้น ขมับของฟูจื่อหลิ่วเต้นตุบ ๆ เขาตบโต๊ะตวาดเสียงดัง “เงียบ”
ภายในโรงเรียนพลันเงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงเข็มตก