เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 65 ขอโทษท่านน้าซ่ง
ยามที่ฉินจือรั่วกลับมา กู้ซูหยางก็ถูกฝูอวิ๋นจับตากำกับจนกินน้ำตาลเหนียวติดฟันไปถึงสามก้อนใหญ่แล้ว
หากก่อนหน้านี้จี๋เสียงไม่บอกเล่าขั้นตอนการทำน้ำตาลก้อนนี้ เขาอดทนต่อความผะอืดผะอมกิน ๆ ไปก็สิ้นเรื่อง
ทว่ากลับพูดออกมาเสียได้ ทำให้เขาเริ่มสะอิดสะเอียนแสบร้อนในกระเพาะอาหารตั้งแต่ตอนที่น้ำตาลก้อนปรากฏสู่สายตา ขณะเดียวกันความไม่พอใจที่มีต่อเย่ซุ่นซินในใจก็ยิ่งถลำลึกขึ้นอีกชั้น
กว่าจะกินหมดอย่างยากลำบาก ผลสุดท้ายกลับสำรอกออกมาจนสิ้นในคราเดียว
สิ่งที่ฉินจือรั่วเห็นหลังจากก้าวพ้นประตูเข้ามา ก็คือสภาพอันซมซานของกู้ซูหยางที่กำลังถือผ้าเช็ดหน้าปิดปาก ใบหน้าซีดขาวหมดเรี่ยวแรงนั่งพิงอยู่บนตั่งนุ่ม
“เจ้ามาแล้วหรือ”
กู้ซูหยางเอ่ยทักทายอย่างอ่อนระทวย พอนึกขึ้นได้ว่าภรรยานำน้ำตาลนี้ไปครึ่งหนึ่ง จึงรีบเอ่ยเตือน “น้ำตาลนี้ไม่สะอาด ร่างกายเจ้าอ่อนแอ กินเข้าไปจะล้มป่วยเอาได้ ที่เจ้าเอาไปพวกนั้นจงเอาคืนมาเถิด”
ฉินจือรั่วชะงักไป จากนั้นจึงส่ายหน้า น้ำเสียงหนักแน่น “พวกเราเป็นสามีภรรยา ร่วมสุขร่วมทุกข์ ไม่เป็นไรหรอก”
นางเอ่ยพลางไม่เปิดโอกาสให้กู้ซูหยางได้กล่าวถึงเรื่องนี้อีก จึงเล่าเรื่องที่ตนเพิ่งพบแม่นมซ่งเมื่อครู่ขึ้นมา และเอ่ยอีกว่า