ตอนที่ 57 สะกดจิตท่านโหว เผยร่องรอยแล้ว

ตอนที่ 57 สะกดจิตท่านโหว เผยร่องรอยแล้ว

การที่ชิวอิ๋งไปหาหลักฐานย่อมไม่ไปอย่างปราศจากการเตรียมพร้อมแน่นอน หลังจากใช้ควันสลบที่ซ่อนอยู่ในกระบอกไม้ไผ่รมจนเหวินเซินไหลสลบไสลไปแล้ว นางก็ใช้มีดเล่มเล็กงัดกลอนประตู แล้วลอบเข้าไปในห้องได้อย่างราบรื่น

เหวินเซินไหลมีนิสัยเสียเล็ก ๆ อย่างหนึ่งคือชอบจุดตะเกียงน้ำมันก่อนนอน อาศัยแสงไฟสลัวราง ชิวอิ๋งจึงมองเห็นขวดยาสารพัดสีหลากขนาดที่วางเรียงรายอยู่อย่างหนาแน่นยั้วเยี้ยบนชั้นตำราของเขาได้อย่างชัดเจน

ยารักษาแผล ยาคลายร้อน ยาขับร้อน ยารักษาแผลลวก ยาแก้ท้องอืด ยาถ่าย ยาปลูกขน…… และอื่น ๆ อีกมากมายไม่ซ้ำชนิด มีหลายสิบประเภทจนทำให้นางมองแล้วตาลายไปหมด ที่สำคัญที่สุดคือนางยังเห็นของพรรค์ที่ใช้ทำร้ายคนอย่างผงคันอีกด้วย

ยาเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นยาลูกกลอนที่ใช้รักษาบาดแผลและความเจ็บปวด ไม่เกี่ยวข้องกับอาการผื่นแดงเต็มตัวอย่างที่ซ่งเซียงอี๋เป็นอยู่แม้แต่น้อย ชิวอิ๋งค้นหาทั่วห้องตั้งแต่บนจรดล่างอยู่นานเกือบสองเค่อ ทว่ากลับไม่พบสิ่งใดเลย

สุดท้าย จึงจำต้องเบนสายตาไปตรึงไว้ที่เตียงนอนซึ่งเหวินเซินไหลกำลังหลับอยู่

นางย่องเข้าไปอย่างแผ่วเบา สายตาของชิวอิ๋งจับจ้องที่ใบหน้าของคนผู้นี้ หูคอยจำแนกจังหวะลมหายใจของเขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ครั้นมั่นใจว่าหมอผู้นี้ถูกฤทธิ์ยาจนสลบไปจริง ๆ แล้ว นางก็อาศัยผ้านวมผืนบางห่อตัวเขาไว้จนกลายเป็นบ๊ะจ่าง แล้วหิ้วขึ้นมาโยนลงไปบนพื้น

ศีรษะของเหวินเซินไหลกระแทกพื้นส่งเสียง “ตึง” ขึ้นมาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง