ตอนที่ 32 ซูสุ่ย ฆ่าคนร้าย

ตอนที่ 32 ซูสุ่ย ฆ่าคนร้าย

เมื่อได้ยินว่าองค์หญิงผิงชางโปรดปรานซูถังถึงเพียงนี้ ซ้ำยังเชิญนางไปเมืองหลวง ซ่งเซียงอี๋ที่ทนทุกข์ทรมานอย่างหนักมาสามวัน ร่างกายเพิ่งยุบบวมลงได้เพียงครึ่งเดียวและยังต้องค่อย ๆ พักฟื้นก็แค่นเสียงหึออกมาทันที

นังแพศยาตัวน้อยคงไม่มีวาสนานั้นแล้วกระมัง

เมื่อคิดได้เช่นนี้ อารมณ์ของซ่งเซียงอี๋ก็เบิกบานขึ้นมา หางตาพลันสังเกตเห็นว่าข้างกายเงียบเชียบเกินไป จึงเอียงหน้าไปมอง เห็นกู้ซูอินกำลังจ้องมองจุดหนึ่งอย่างเหม่อลอย จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:

“ซูอินกำลังมองสิ่งใดอยู่หรือ”

นางจึงมองตามไป เห็นเพียงเหล่าราษฎรที่มาร่วมส่งรวมตัวกันอยู่สองฟากฝั่งถนน เบียดเสียดยัดเยียด คึกคักยิ่งนัก

ชั่วขณะนั้นจึงไม่รู้จริง ๆ ว่ากู้ซูอินกำลังมองผู้ใด

ครั้นได้ยินเสียง กู้ซูอินก็รีบดึงสายตากลับมา จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว รู้สึกไม่แน่ใจนักว่าคนผู้นั้นจะอยู่ที่เมืองหลินจริงหรือไม่

ทว่าเมื่อมองเรือนร่างสูงโปร่ง กลิ่นอายสูงศักดิ์สง่างามนั้น แม้จะสวมชุดธรรมดาเรียบง่าย แต่จะเลียนแบบกันได้ง่าย ๆ เสียที่ไหน

ปลายหูพลันซับสีแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ กู้ซูอินไม่ได้ระแวดระวังซ่งเซียงอี๋ ในเมื่อนางอยากรู้คำตอบ นางจึงเอ่ยเสียงเบา: