ตอนที่ 11 หลิ่วฉางเป่าผู้พึงใจท่านโหว

ตอนที่ 11 หลิ่วฉางเป่าผู้พึงใจท่านโหว

เมื่อเห็นเถ้าแก่จางที่อยู่ด้านข้างมีสายตาเลื่อนลอย ครุ่นคิดอยู่นานก็ยังคิดไม่ตก ซ่งคังก็แค่นหัวเราะเยาะในใจ

ทว่าจำต้องสะกดกลั้นอารมณ์เพื่ออธิบาย:

“พี่จาง เย่ซุ่นซินคิดจะตระเตรียมสินเดิมเจ้าสาวให้ลูกสาวของนาง แล้วข้าซ่งคังมิต้องตระเตรียมสินเดิมเจ้าสาวให้ลูกสาวชะตาอาภัพที่ถูกส่งไปอภิเษกเชื่อมสัมพันธ์ยังทุ่งหญ้าของข้าบ้างหรือ”

“ลูกสาวของข้ายังอยู่ในวัยอันงดงาม พอกลับมาก็ยังต้องออกเรือน ท่านโหวคงมิอาจทนดูเซียงอี๋บ้านข้าแต่งออกไปอย่างซอมซ่อกระมัง”

“ต่างก็เป็นพ่อแม่คนด้วยกันทั้งนั้น จะให้ข้าตัดใจทนดูได้อย่างไร”

กล่าวจบ น้ำตาน่ารังเกียจสองหยดก็ไหลรินออกจากหางตา ยามที่ซ่งคังตัดพ้ออย่างน่าเวทนานั้นก็ยังมิลืมที่จะเอาผลประโยชน์เข้าล่อ:

“พี่จาง ท่านให้เวลาคนแซ่ซ่งอีกสักสองสามวันเถิด รอให้คนแซ่ซ่งได้รับจดหมายตอบกลับจากท่านโหว รวบรวมตั๋วเงินได้ แล้วทำการค้าได้กำไรก้อนโต ย่อมไม่ทำให้ท่านต้องเสียเปรียบเป็นแน่”

“เช่นนั้น...เช่นนั้นข้าจะรอ” เถ้าแก่จางกระตุกใบหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ย

ข้ออ้างนี้ของซ่งคัง ต้องยอมรับเลยว่า หากอิงจากความเข้าใจที่เขามีต่อท่านโหว ท่านโหวจะต้องตอบตกลงเป็นแน่แท้