เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 2 ผู้เกิดใหม่?
“ฮูหยิน”
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า แม่นมจ้าวจึงเงยหน้ามองไปยังสุดทางเดินระเบียง เห็นเย่ซุ่นซินที่กำลังสาวเท้าเดินมาอย่างเร่งร้อน นางสวมกระโปรงยาวคอทับสีลิ้นจี่ บนเส้นผมดำขลับปักเพียงปิ่นปักผมหยกสีขาวเล่มเดียว สีหน้าเปี่ยมด้วยความร้อนใจ แม่นมจ้าวจึงยื่นมือออกไปหานาง
“เป่าชิว”
เย่ซุ่นซินมาถึงข้างกายแม่นมจ้าว นิ้วมือกุมฝ่ามือที่ไร้ไออุ่นของแม่นมจ้าวไว้แน่น มองดูใบหน้าคล้ำเขียวม่วงน่ากลัวของนางแล้วเอ่ยถามด้วยความกังวลว่า
“ยามนี้ร่างกายเจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง”
“ฮูหยิน เป่าชิวไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ร่างกายก็ไม่เจ็บปวด เพียงแต่ทั่วทั้งร่างหนาวเหน็บอย่างยิ่ง ขาและเท้าอ่อนเปลี้ย ก้าวเดินลำบากเจ้าค่ะ”
แม่นมจ้าวอาศัยท่อนแขนของเด็กรับใช้ชายข้างกายที่ช่วยพยุงเพื่อยันกายลุกขึ้น สีหน้ากระวนกระวายเอ่ยว่า
“ฮูหยิน เป่าชิวมีเรื่องด่วนจะเรียนแจ้งเจ้าค่ะ”
เสียงของนางยังคงมีพลังเช่นยามปกติ ท่อนแขนยังสามารถประคองเย่ซุ่นซินขึ้นมาได้