ตอนที่ 54 ความเดือดดาลของหัวกั๋วเทียน

หูเม่ยไม่มีทางหนีรอดจากเงื้อมมือของเขาได้แล้ว ฉินซูจึงกลับบ้านและให้คนนำหนังสือยืนยันสิทธิ์ถือหุ้นฉบับนั้นออกมาจากความทรงจำ

“นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว มีตั้งแต่เมื่อไรฉันยังจำไม่ได้เลย”

ฉินซูพูดไม่ออกไปทั้งหน้า

“ไม่ใช่ว่าบริษัทที่ผลิตอาชาเพกาซัสปีกเงินเป็นบริษัทเอกชนหรอกเหรอ แล้วทำไมถึงกลายเป็นบริษัทของฉันไปได้”

ฉินซูคร้านจะคิดต่อ เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญ

การสั่งสมตลอด 40,000 ปี ความน่ากลัวนั้นไม่ใช่คำคุยโว

มีคำกล่าวไว้ดี หากมีชีวิตอยู่นานพอ คุณก็จะเก่งกาจจนเหนือใคร