ตอนที่ 12 พี่น้องที่ดีและรุ่นน้องหญิงที่ดี

หลังจากบอกลาสารวัตรซุน ทั้งสองก็ออกจากสถานีตำรวจในเขต หลิวไห่หลงถอนใจแล้วพูดว่า “น้องชาย นายโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วนะ เมื่อเทียบกับกำปั้น นายใช้สมองเก่งกว่าเดิม”

ฉินซูพูดว่า “ไม่ขนาดนั้นหรอก พี่ไห่หลงอย่ายกยอผมเลย ดึกมากแล้วด้วย ต้องหาที่พักสักแห่งแล้ว”

หลิวไห่หลงโอบไหล่ฉินซูแล้วพูดว่า “งั้นไปกันเถอะ น้องสาวฉันอยู่แถวนี้พอดี พวกเราไปขอพักที่นั่นก่อน”

น้องสาวที่หลิวไห่หลงพูดถึงนั้น ฉินซูก็รู้จักเช่นกัน เป็นหญิงสาวชื่อหลิวหลิงเอ๋อร์ ตอนเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลาย เธอเคยเรียนโรงเรียนเดียวกับฉินซู ตามเหตุผลแล้วหลิวหลิงเอ๋อร์ยังต้องเรียกเขาว่ารุ่นพี่ด้วย