ตอนที่ 5 ผู้ยิ่งใหญ่ไม่ใช่คนที่พวกเราจะไปหาเรื่องได้จริง ๆ

“ฉิน…”

เมื่อซุนหย่งเจิ้งมาถึงห้องพักผู้ป่วย และกำลังคิดจะไปหาฉินซูก่อน เขาก็เห็นฉินซูนั่งกอดเข่าหดตัวอยู่ในมุมด้านในของเตียงผู้ป่วยทันที

นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขารู้สึกอับอายแทน

แน่นอนว่าอับอายก็ส่วนอับอาย ขั้นตอนยังต้องดำเนินต่อไป เขาก้าวขึ้นหน้าไปทักฉินซูว่า “คุณชายฉิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ผมไม่เป็นไร”

เมื่อฉินซูเห็นซุนหย่งเจิ้งมา ดวงตาทั้งสองก็เหมือนเปล่งประกายแห่งความหวังออกมา ความมั่นใจของเขาเพิ่มขึ้นทันที “ผู้อำนวยการสถาบันซุน ในที่สุดท่านก็มาสักที ถึงพวกเราจะให้เงินแก่คนร้ายไปแล้ว แต่ถ้าไม่ใช่เพราะที่ปรึกษาการเงินของผมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องผม เกรงว่าเธอคงเรียกคนมารุมตีผมจนตายไปแล้ว!”

เอาชีวิตเข้าแลก?