กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 ร้องไห้หรือเปล่า
ฉู่จิ้นลืมตาครึ่งหนึ่งมองเงาร่างตรงหน้า ส่ายศีรษะ ความทรงจำพลันย้อนกลับไปยังวันที่ซูมู่กระโดดหน้าผา ดวงตากลับเบิกกว้างขึ้นในทันใด ริมฝีปากขยับเรียกชื่อหนึ่ง ก้าวเท้าโซซัดโซเซเดินเข้าไป
“ซูมู่......” ฉู่จิ้นผู้เมามายเดินโซซัดโซเซไปทีละก้าว ฉวยจังหวะที่ซูมู่กำลังครุ่นคิด โอบเอวเธอไว้แล้วดึงถอยหลัง
แรงที่จู่โจมเข้ามาทำให้ซูมู่โน้มตัวไปข้างหน้าตามแรงเฉื่อย เห็นตัวเองก้าวออกไปหนึ่งก้าวแล้วถูกดึงกลับมา จากนั้นก็ทรุดนั่งลงบนพื้นอย่างอ่อนแรงพร้อมเขา