กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 273 พอดีเป๊ะ
ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้า ถามทีละคำ “นายกำลังบอกว่า เงื่อนไขที่ซูมู่ไปเจรจา เป็นสิ่งที่ปล่อยนายออกมา?!”
ปิ่งหลี่พยักหน้าอย่างเศร้าสร้อย “รอให้นายมาช่วยพ่อนี่ พ่อนี่คงถูกพวกหนูพวกนั้นจับกินเป็นอาหารเย็นไปนานแล้ว!”
ซูมู่เป็นคนช่วยเขาไว้ ไม่เกี่ยวกับตัวเองแม้แต่น้อย?!
ฉู่จิ้นบอกไม่ถูกว่าตัวเองกำลังรู้สึกอย่างไร ทั้งดีใจและซับซ้อน เธอยอมไปเจรจาเงื่อนไขกับคนอื่นเอง ยังไม่ยอมพบหน้าเขาสักครั้งเพื่อหารือดี ๆ ว่าจะช่วยฉู่จิ้นออกมาจากที่นั่นได้อย่างไร