กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 266 ไม่ได้พบกันนานเลยนะ
เม่ยเม่ยพยักหน้า “งั้นนายก็รีบไปก่อนเถอะ ถ้ามีเรื่องอะไรก็ค่อยโทรศัพท์หาพวกเราอีกที”
เขาเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นหันหลังเดินก้าวยาว ๆ ออกไปจากบาร์
“ทำไมจู่ ๆ ถึงทำดีขนาดนั้นล่ะ” เฉี่ยวเหรินขยับเข้ามาใกล้เม่ยเม่ย สายตาจับจ้องไปยังคนที่กำลังโยกย้ายอยู่กลางฟลอร์เต้นรำแล้วเอ่ยถาม
เธอวางแก้วสุราในมือลง ใช้สองมือประคองคาง “เอาจริงนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันต้องหัวเราะเยาะเธอแน่ แต่พอได้ฟังเรื่องพวกนั้นที่กู้ไป๋เล่า ฉันก็รู้สึกเห็นใจเธอขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนหนึ่งต้องมีจิตใจที่เข้มแข็งขนาดไหนกัน ถึงจะทิ้งเรื่องราวในอดีตทั้งหมดไปได้”