กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 ขอบคุณ
การเก็บเสียงของห้องไม่ได้แย่จนเกินไปนัก แต่ถ้ายังเป็นแบบที่เธอตะโกนเสียงดังขนาดนั้นก็แน่นอนว่าไม่พอหรอก ถ้าดังขึ้นอีกหน่อย ไม่ว่าฝั่งนี้จะพูดอะไร อีกฝั่งก็จะรู้ไปหมด และถึงตอนนั้นพวกเขาจะอยากปกปิดสถานะของตัวเองก็เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว
เม่ยเม่ยถูกคำพูดของเขาทำให้โมโหจนหัวเราะออกมา เธอปัดกรงเล็บของเขาให้พ้นทาง แล้วถอยไปยืนข้าง ๆ กอดอก มองซูมู่ด้วยรอยยิ้มเยาะ อกของเธอขึ้นลงไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าโมโหมาก เพียงแต่ยังกดเสียงต่ำลง “ซูมู่ คุณก็แค่คนนอกคนหนึ่ง ยังคิดว่าตัวเองจะยึดบริษัทและคุมพวกเราได้จริง ๆ หรือ? คุณคิดว่าตัวเองสำคัญมากนักหรือไง?”