กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 เรือถึงสะพานย่อมตรงเอง
เธอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สองมือประคองใบหน้าอันทุกข์ระทมเอาไว้ ถ้าเช่นนั้นที่เธอทำเรื่องเหล่านี้ไปจะมีประโยชน์อันใด? เพียงเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองเก่งกว่าฉู่จิ้นจริง ๆ น่ะหรือ?
ได้โปรดเถอะ! ยุคสมัยนี้มีเงินสิจึงเป็นเรื่องสำคัญที่สุด!
เธอขยี้ผมยาวที่รุงรังอย่างหงุดหงิด แล้วกล่าวอย่างหมดอาลัยตายอยากว่า “เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลังเถอะ ฉันจำได้ว่ากฎหมายกำหนดว่าแยกกันอยู่สองปีก็สามารถฟ้องร้องการหย่าร้างได้ รอให้ฉัน ‘ฟื้น’ ขึ้นมาแล้ว ค่อยมาหารือกันว่าควรทำอย่างไรกับเรื่องนี้!”