กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 หาไม่พบ
สายตาของปิ่งหลี่กวาดมองไปรอบพื้นที่บนพื้นดิน จมูกของเขาเริ่มรื้นขึ้นมาอีกครั้ง เขาเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแล้วเช็ดน้ำตาที่พยายามจะไหลออกมาพลางขบฟันแน่น เจ้าคนหน้าไม่อายผู้นี้เป็นอะไรไปวันนี้ ถึงได้ทำตัวเหมือนหัวหอมที่ทำให้เขาต้องเสียน้ำตาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้
เขาหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงดูจนใจ “ได้ ผมจะหาล่องเล็ก ๆ มาใส่ให้ แต่คราวหลังตอนแนะนำมัน ต้องเพิ่มไปด้วยนะว่าพ่อบุญธรรมของมันก็รักมันมากเช่นกัน”
“งั้นแกก็ไปตายซะเถอะ” ฉู่จิ้นพูดอย่างหงุดหงิด “ลูกชายของฉันไม่มีพ่อบุญธรรมหรอก”
ปิ่งหลี่ได้แต่ส่งเสียงฮึมฮัมในลำคอ แต่ไม่ได้พูดอะไรอีก