กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เจอกันตอนสี่ทุ่ม
ดนตรีเป็นสิ่งที่เธอเคยเรียนในช่วงที่ว่างจนไม่รู้จะทำอะไรตอนเด็ก แต่เรียนได้ไม่นานนัก ต่อมาเพราะหลินเนี่ยนซานมาชวนเล่นก็เลยทิ้งไป แต่โชคดีที่ยังจำตัวโน้ตห้าเส้นได้ ถึงแม้จะไม่สามารถอ่านได้อย่างครบถ้วน แต่การเล่นสนุกง่าย ๆ ก็ยังทำได้อยู่
ฉู่จิ้นรู้สึกโชคดีที่คนอื่นกินข้าวเสร็จและกลับไปแล้ว ไม่ต้องอยู่ตรงนี้เพื่อรับฟังการทรมานจากซูมู่ อันที่จริงแล้วเสียงที่ซูมู่เคาะออกมา แม้จะนับว่าไม่มีจังหวะ แต่ดีที่ฟังดูใสและรื่นหู ดังนั้นจึงไม่นับว่าฟังยากแต่อย่างใด