กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 เพียงแค่เพื่อน
“อย่าเกร็งไปเลย ฉันแค่ถามด้วยความสงสัยเท่านั้น” เธอกล่าว “ไม่อย่างนั้นคนอื่นจะหาว่าฉันทำอะไรคุณ”
เฉียวเล่อไม่พูดอะไร กัดริมฝีปากเบา ๆ แล้วมองไปทางฉู่จิ้นอย่างขอความช่วยเหลือ เสียงเบาราวกับยุงบิน “อาจิ้น...” เธอก้มหน้าลง ในแววตาฉายประกายขุ่นมัวชั่วครู่ ไม่พบกันช่วงหนึ่งซูมู่ก็ดูเหมือนจะมีเขี้ยวเล็บขึ้นมาแล้ว หรือเป็นเพราะเด็กในท้องที่ทำให้เธอมีความหวัง? ถึงได้คิดว่าตัวเองแตกต่างในสายตาของฉู่จิ้น?
ถ้าคิดแบบนั้นจริง ๆ ล่ะก็ เธอก็ช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!
ฉู่จิ้นขมวดคิ้วมองไปที่ซูมู่แล้วกล่าวเสียงเบา “มู่มู่” ความหมายในคำพูดนั้นไม่ต้องอธิบายก็เข้าใจได้