กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 ต่อไปต้องมีแน่
ซูมู่ทั้งคนแข็งค้างอยู่กับที่ เม้มริมฝีปากแน่น ยืนนิ่งราวกับถูกตรึงไว้ สายตาจับจ้องสิ่งที่อยู่ในมือของเขา หน้าอกขึ้นลงไม่หยุด
ทั้งสองเงียบกันไปครู่หนึ่ง ซูมู่ยังรู้สึกว่าตนควรทำอะไรสักอย่างเพื่อกู้ภาพลักษณ์ของตัวเองกลับมา ต่อให้ถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้วก็ยังต้องดิ้นรนสักหน่อย
“นี่…ฉัน…” ซื้อผิด
สามคำนั้นยังไม่ทันหลุดออกมา ลมหนึ่งกระโชกก็พุ่งเข้ามาโอบกอดเธอไว้แน่นที่อก ข้างหูได้ยินเสียงของเขาที่กลั้นสะอื้น “ขอบคุณนะ มู่มู่” ขนตาสั่นระริก เธอหุบปาก ไม่ได้พูดสิ่งที่คิดจะพูดต่อออกไป