กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 มอมสุรา
หลี่ซื่อกั๋วหัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง ไม่ได้ตอบคำถาม สายตาที่มองซูมู่เต็มไปด้วยความดูหมิ่น เหล่าไพร่สองคนเท่านั้น ถ้ามีเงินแล้วยังต้องกลัวว่าจะหาคนพวกนั้นไม่ได้อีกหรือ
เด็กก็คือเด็ก แค่นี้ยังมองไม่ออก จะดูแลบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นได้อย่างไร
“เถ้าแก่เนี้ย” คนที่เดินเข้ามาจากด้านนอกถือสุราที่นำเข้ามาวางในมือเขา ลอบส่งสายตาให้ หลี่ซื่อกั๋วเข้าใจ รีบยื่นสุราในมือไปตรงหน้าซูมู่ กวักมือเรียกคนข้าง ๆ ให้ดื่มด้วย “มา ๆ อย่าแค่มอง เหล่าหวัง แก้วของคุณยังเหลือตั้งครึ่ง จะซ่อนไว้ทำอะไร เตรียมเลี้ยงปลาทองหรือ?”