กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 เราหย่ากันเถอะ
“ไม่มีอะไร แค่ผ่านมา บังเอิญเห็นเข้าเท่านั้น” ฉู่จิ้นพูดเรียบ ๆ
“บังเอิญเห็น?” ซูมู่ย้อนถาม ยื่นมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือมา มองคนในภาพ แล้วหัวเราะในลำคอ “ทำไมมันช่างบังเอิญนัก สิ่งที่ถ่ายไว้คือสิ่งที่คุณบังเอิญเห็น หรือว่าคนอื่นบังเอิญเห็นกัน?”
เปิดภาพออกมาดูอย่างละเอียด มุมถ่ายเห็นได้ชัดว่าเป็นการแอบถ่าย อีกทั้งคนในภาพกำลังอยู่ในโรงน้ำชา ดูฝีมือแล้วน่าจะเป็นมืออาชีพ
ฉู่จิ้นลดตาลงเงียบ ๆ ถือเป็นการยอมรับคำพูดของเธอ