กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 เด็กที่รู้จักขอขนม
ซูมู่เตะอย่างแรงที่ใต้เท้า พลางมองก้อนกรวดเล็ก ๆ นั้นตกลงไปในรูเล็ก ๆ แล้วแหงนศีรษะ ก้าวยาว ๆ เดินเข้าไปในบ้าน
โอ๊ย! ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ คิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิด ถึงเวลาความจริงก็จะเผยออกมาเอง เธอจะเปลืองสมองคิดมากขนาดนี้ไปทำไม!
เดินกลับมาที่ห้องรับแขก ลุงฟางยืนอยู่ในห้อง เมื่อเห็นเธอก็เดินเข้ามาหาอย่างนอบน้อม พลางกล่าวว่า “คุณหนู เป็นอะไรไปหรือ ท่าทางมีเรื่องกังวลใจ”
“มีด้วยหรือ” เธอลูบใบหน้าตัวเอง ยิ้มกว้างหัวเราะเบา ๆ ก้าวเร็ว ๆ ขึ้นบันไดไป พลางทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งว่า “มื้อเย็นฉันไม่กินแล้ว บอกป้าหวงด้วยไม่ต้องทำเผื่อฉัน”