กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 ดูสิ มันออกดอกแล้ว
ฉู่จิ้นถูกเธอผลักไล่ออกประตู เท้าทั้งสองเพิ่งก้าวพ้นประตู เธอก็ปิดประตูโครมเสียงดัง โดยไม่สนใจเลยว่าคนที่อยู่นอกห้องจะเป็นอย่างไร
คั่นด้วยประตูบานหนึ่ง เขาแว่วได้ยินเสียงร้องไห้หนัก ๆ ลอดออกมาจากข้างใน เขาเองก็รู้ว่าคำขอโทษจากซูมู่มีความสำคัญต่อเธอเพียงใด ตอนนั้นเขาสัญญากับเธอไว้ว่าจะต้องให้ซูมู่คนนั้นขอโทษเธอให้ได้ แต่พอหันกลับมา คนที่ขอโทษกลับเป็นตัวเขาเอง
เขายืนอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง เคาะประตู “เล่อเล่อ เปิดประตูสิ ฟังฉันพูดก่อน”
“ไปให้พ้น! ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นคุณ!” เฉียวเล่อตะโกนเสียงดังทั้งที่เสียงสั่นเครือ