กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 โรคของซูมู่
เขาตะโกนออกไปครั้งหนึ่ง ห้องทั้งห้องเงียบสนิทไม่มีเสียงใด ๆ เขาก็ไม่ได้มีปฏิกิริยามากนัก ซูมู่ในช่วงหลายวันมานี้ไม่พูดสักคำ แม้จะถามจนร้อนใจก็เพียงพยักหน้าหรือส่ายหน้า ไม่มีปฏิกิริยามากเกินไป
“แม่งเอ๊ย! เหลือเชื่อจริง ๆ! ซูมู่ รีบดูเร็ว คนที่แอบชอบเธอฝั่งนั้นดูเหมือนจะโมโหและคิดจะลงมือกับฉู่จิ้น ฉู่จิ้นก็นับว่าเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งเลยนะ กลับไม่มีความวุ่นวายใจแม้แต่น้อย” เขาเบิกตาโตมองราวกับกลัวว่าจะพลาดสถานการณ์ข้างนอกไปแม้เพียงเสี้ยว “ลง...ลง...ลงมือแล้วเหรอ!”