กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ไข้ขึ้นจนหมดสติ
หลินเนี่ยนซานหันไปถลึงตาใส่คุณหมออ้วนที่กำลังยิ้มตาหยี ทั้งหมดนี้โทษเขาคนเดียว! ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเอาแต่ส่ายหัวมั่ว ๆ พวกเขาก็คงไม่สมองเบลอคิดไปว่าซูมู่หมดทางรักษาแล้ว
คุณหมออ้วนเลิกคิ้วสูงแล้วพ่นลมหายใจเย็นชาออกมา เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ พวกผู้ใหญ่กันหมดแล้วแค่ไข้ขึ้นยังทำเป็นตื่นตูมกันได้ ถ้าตัวเองไม่มีสมองก็อย่ามาโทษคนอื่นสิ
เขาเดินไปที่ข้างเตียง มองดูฉู่จิ้นที่ดูเยือกเย็นมาตลอด ในตาฉายแววชื่นชมออกมาเล็กน้อย ก่อนจะส่งปรอทวัดไข้ที่นางพยาบาลนำมาให้เขา “วัดไข้ก่อน หนุ่ม ๆ ควรจะใจเย็นไว้หน่อย อย่าทำอะไรตื่นตูมไปหมด แล้วคนข้างนอกนั่นด้วย เรื่องยังไม่ทันเข้าใจก็เดินดุ่ม ๆ ออกไปแล้ว”