กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ข่าวคราวของเฉียวเล่อ
เสียงอึกทึกครึกโครมจากภายนอกดังเล็ดลอดเข้ามา ยิ่งขับให้บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัดจนน่ากลัว ฉินเซวียนกระแอมเบา ๆ สุ้มเสียงอ่อนโยนราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิช่วยสมานแผลใจทั้งหมด “ยามค่ำคืนที่โรงพยาบาลจะหนาวมาก เดี๋ยวผมกลับไปเอาเสื้อผ้ามาให้พวกคุณนะครับ”
“ไม่ต้องหรอก” หลินเนี่ยนซานรีบโบกมือปฏิเสธทั้งที่ยุ่งอยู่ ในปากคาบตะเกียบไว้ทำให้พูดออกมาอย่างไม่ชัดเจนนัก “ที่นี่มีผ้าห่ม เราสองคนใช้ห่มด้วยกันผืนเดียวก็พอแล้ว”
“ไม่ต้องเลย” ซูมู่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ฉันไม่ถือสาหรอก” ต่อให้เจ็บป่วยแล้วจะเป็นไรไป ในเมื่อเธอจะได้พักห้องเดียวกับพ่อซู และมีเวลาอยู่เคียงข้างเขาได้มากขึ้น