เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสียงหัวเราะของเหมยเลี่ยโอวเหล่ยโอวหน่าทะลุผ่านม่านควัน ดังเปรี๊ยะปร๊ะราวกับเปลวเพลิงที่กำลังจุดติดฟืนแห้ง
เสียงหัวเร่อของเหมยเลี่ยโอวเหล่ยโอวหน่าทะลุผ่านม่านควัน ดังเปรี๊ยะปร๊ะราวกับเปลวเพลิงที่กำลังจุดติดฟืนแห้ง นางขยับคอเล็กน้อย เปลวเพลิงพันรอบหัวไหล่ราวกับผ้าคลุมของราชินีผู้กระหายสงคราม
“แต่เธอยังคงลังเล” นางกล่าว แววตาคมกริบราวกับเหล็กกล้าที่หลอมละลาย “เธอสะท้อนพลังของฉันได้ดี... แต่กลับไม่สามารถควบคุมสนามรบได้ เธอเอาแต่ตั้งรับอยู่ตลอด ในขณะที่ฉันเป็นฝ่ายควบคุมเชิงรุก”
เดฟผ่อนลมหายใจออกมาอย่างช้า ๆ พลังเวทมนตร์รอบกายสั่นสะเทือนราวกับเสียงหึ่งที่ทุ้มต่ำและมั่นคง “งั้นก็สอนฉันทีว่าต้องควบคุมมันอย่างไร”
นางฉีกยิ้มกว้าง รอยยิ้มนั้นดูโอหัง “ยินดีอย่างยิ่ง”
นางกระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง
ตู้ม
เปลวเพลิงพุ่งกระจายไปทั่วทุกทิศทาง... นี่ไม่ใช่การโจมตี แต่เป็นการประกาศศักดา