กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สีหน้าของโหยวลี่อู๋ซือหม่นลง แสงสีทองในดวงตาค่อย ๆ จางหายไปตามความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้น “ถ้าเช่นนั้น นี่ไม่ใช่แค่ภัยคุกคามจากภายนอกแล้ว” เขาพูดเสียงต่ำ “ ‘การปนเปื้อน’ นี้แทรกซึมลึกเข้าไปถึงรากฐานของราชอาณาจักรเสียแล้ว”
เดฟพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ถูกต้องแล้ว ปีศาจไม่จำเป็นต้องเปิดฉากทำสงครามเลย เพียงแค่รอคอยอย่างอดทนก็พอ เมื่อใดที่พลังเวทในสายเลือดเหล่านั้นเกิดการสั่นพ้องกับคำสาปโบราณอย่างรุนแรง ดวงจิตที่หลงเหลืออยู่ของเอลฟ์ก็จะตื่นขึ้น... และครั้งนี้ อาจไม่มีวิธีแยกพวกมันออกจากโฮสต์ได้อีกต่อไป”