เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คลื่นกระแทกทำให้วงประลองสั่นสะเทือนจนเกิดเสียงหึ่ง ๆ ในชั่วพริบตาที่ทั้งสองปะทะกัน พื้นหินแตกออก ฝุ่นควันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เสียงกระแทกทึบ ๆ ดังก้องไปทั่วสนามประลอง
บนอัฒจันทร์ระเบิดเสียงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ดังขึ้นทันที
“เขาถึงกับฟันเวทวายุขาด... แทบไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ!” “เป็นไปไม่ได้... เจ้าหมอนี่ทั้งที่ไม่มีพลังเวทแม้แต่นิดเดียวแท้ ๆ!?”
เหล่าหัวหน้าหน่วยในห้องรับรองต่างโน้มตัวไปข้างหน้า สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที... บนใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่ไม่อาจปิดบัง
โหยวหนั่วยังคงสุขุมเยือกเย็น คัมภีร์เวทมนตร์พลิกหน้ากระดาษอย่างรวดเร็ว “พายุคมมีดวายุ!”
คมมีดวายุที่ถูกอัดแน่นหลายสิบสายหมุนวนรอบตัวเขา ก่อนจะกลายเป็นพายุคลั่งโหมกระหน่ำออกไปด้านนอก อากาศส่งเสียงหวีดหวิวแสบแก้วหู มันคมกริบจนสามารถผ่าหินได้