กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เวลาสิบหกปีผ่านไปราวกับเพียงชั่วดีดนิ้ว
โบสถ์ที่เคยเงียบสงบในหมู่บ้านฮาจีได้กลายเป็นบ้านที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาไปเสียแล้ว
ที่นี่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการโต้เถียงที่วุ่นวาย รวมถึงการประลองที่ไม่เคยหยุดหย่อนของเด็กชายสามคนที่เติบโตมาด้วยกัน
อัสตามีเสียงดังและนิสัยมุทะลุ แต่เขากลับมีความทรหดที่ไม่เคยยอมแพ้
โหยวหนั่วเยือกเย็นและสุขุม มีพรสวรรค์ที่โดดเด่น ราวกับเป็นคนที่อยู่ไกลเกินเอื้อมเสมอ
ส่วนเดฟ... เดฟนั้นเป็นคนละเรื่องกันเลย
ในขณะนี้ ณ ส่วนลึกของลานหินลับตาคนนอกหมู่บ้าน เสียงของการฝึกซ้อมดังสนั่นจนอากาศสั่นสะเทือน
“ย้า!” อัสตะตะโกนลั่น สองเท้าถีบพื้นกระโดดขึ้นไป กระบี่ไม้ในมือวาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้ง
ทุกการฟาดฟันแฝงไว้ด้วยพละกำลังดิบเถื่อน ปั่นป่วนกระแสอากาศจนกลายเป็นลมพายุที่บ้าคลั่ง