กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สตีฟขมวดคิ้ว โล่ในมือถูกกดต่ำลงเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทางโทนี
“นายรับการสื่อสารของพวกมันงั้นเหรอ?”
โทนียักไหล่พลางยกมือขึ้นอย่างไร้เดียงสา “แล้วจะให้ทำยังไง? พวกมันยิงสัญญาณมา จะให้ฉันไม่รับสายได้ยังไงล่ะ อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ทำเหมือนฉันเชิญแวมไพร์เข้าบ้านอย่างนั้นแหละ... อีกอย่างพวกมันก็ไม่ได้แฮ็กเข้าระบบเราสักหน่อย ผ่อนคลายหน่อยน่า”
นาตาชาจ้องมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “นายไม่คิดบ้างเหรอว่า การปล่อยให้ขุนศึกฝ่ายศัตรูพล่ามยาวเหยียดอยู่ที่นี่ไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่?”
“เฮ้” โทนีโต้กลับพลางชี้ไปที่หน้าจอโปรเจกชัน “นี่มันข้อมูลฟรีเลยนะ อีกอย่างก่อนจะระเบิด ‘ของเล่น’ ของมันจนกลายเป็นผุยผง ฉันก็ต้องดูให้เห็นหน้าค่าตาเจ้าหมอนี่ก่อนสิ”