กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เดฟยืนอยู่ข้างสนามพลังพิทักษ์ ภายในนั้นแหวนโมหลุนที่ลอยอยู่นิ่ง ๆ กำลังแผ่รังสีแสงจากต่างดาวออกมาและสั่นไหวเบา ๆ เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากพูด
“นั่นสมเหตุสมผลดี ถ้าแหวนโมหลุนเป็นเพียงเทคโนโลยีที่ผลิตซ้ำได้ เผ่าพันธุ์โมหลุนก็คงปกครองจักรวาลไปนานแล้ว แต่จากภารกิจสอดแนมและผลการสแกนข้อมูลทั้งหมดของฉัน... ชาวโมหลุนสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว”
คนอื่น ๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้นต่างก็มองเขาด้วยความประหลาดใจ
โทนีเลิกคิ้วขึ้น “เดี๋ยวสิ... นายเคยไปอวกาศมาเหรอ?”
ชูริเอียงคอถามด้วยความสนใจ “ห้วงอวกาศลึกนั่นเป็นยังไงบ้าง?”
เดฟเผยรอยยิ้มจาง ๆ ให้เธอ
“อยากลองไปเดินเล่นที่ดาวเคราะห์ต่างดาวดูไหมล่ะ?”
โทนีไหวไหล่ “อยากสิ ใครจะไม่อยากกันล่ะ”
ชูริก็ยิ้มพลางกล่าว “ต้องไปอยู่แล้ว บอกเวลามาได้เลย”
เดฟพยักหน้า