กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามอาทิตย์อัสดง ทุกคนยืนอยู่บนดาดฟ้า สายลมยามเย็นพัดผ่านอย่างเย็นสบายและเงียบสงบ
เดฟมองไปยังเส้นขอบฟ้า เขาพยักหน้าช้า ๆ
“อืม” เขาพูด “เวลาของฉันหมดลงแล้ว เหลืออีกแค่ชั่วโมงเดียว หรืออาจจะยื้อได้อีกหน่อย แต่ถ้าฝืนต่อไป ฉันอาจจะทำร้ายเจ้าของร่างเดิมคนนี้ได้”
ปีเตอร์ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง คิ้วขมวดมุ่น “เดี๋ยวสิ... หมายความว่าร่างนี้...”
“จะกลับคืนสู่สภาพเดิม” เดฟกล่าวอย่างมั่นใจ “แต่กายภาพของคนผู้นี้มีความเข้ากันได้กับเวทมนตร์สูงมาก ดังนั้นฉันจะทิ้งพลังส่วนหนึ่งของตัวเองไว้ที่นี่ ทั้งวิชาเวทและความรู้ของฉัน... จะคงอยู่กับเขา แม้ฉันจะจากไป แต่เขาจะมีความสามารถในการเรียนรู้และเติบโต”