ตอนที่ 242 ไม่ว่าจะอย่างไรก็อย่าไปกระตุ้นเขา

ภายใต้การคุ้มกันของเหล่าเจ้าหน้าที่ภาคสนาม เดฟเดินผ่านทางเดินโลหะของยานแม่เฮลิแคริเออร์ สายตากวาดมองไปรอบ ๆ

เสียงหึ่งที่มั่นคงของเครื่องจักรที่กำลังทำงาน ร่างของเจ้าหน้าที่ที่เดินขวักไขว่ไม่หยุดหย่อน และกลิ่นจาง ๆ ของโลหะผสมกับกาแฟ ทั้งหมดนี้ปลุกความทรงจำเลือนรางที่เขาไม่เคยสัมผัสด้วยตัวเองมาก่อน

“ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยแฮะ” เขาคิดในใจ “เหมือนกับยานแม่เฮลิแคริเออร์ในโลกของฉันเป๊ะ”

เลี้ยวตรงหัวมุม ประตูเสริมความแข็งแรงบานหนาบานหนึ่งก็เลื่อนเปิดออกช้า ๆ พร้อมเสียง “ซี่” เขาแอบยกมุมปากขึ้น

ในห้องนั้นมีนิค ฟิวรี ยืนอยู่ สายตาคมกริบราวกับใบมีด คนทั่วไปหากได้เห็นคงรู้สึกหวาดหวั่น