ตอนที่ 240 จอมขีดสุดสไปเดอร์แมน

หลังคาอาคารสั่นสะเทือนเบา ๆ ประกายไฟสีม่วงกระโดดไปมาระหว่างโครงสร้างโลหะ โคลยืนอยู่กลางลาน กรงเล็บของเขาส่งเสียงหึ่ง ๆ แผ่ซ่านด้วยพลังดิบ สายตาจับจ้องไปยังร่างที่ลอยอยู่ตรงหน้าอย่างไม่วางตา

เดฟลอยตัวอยู่กลางอากาศ แขนทั้งสองข้างกอดอกอย่างสบาย ๆ เสื้อคลุมพริ้วไหวไปตามสายลมที่หอบเอาประจุไฟฟ้าสถิตมาด้วย

“แกเลือกเมืองผิดที่จะมาเล่นเป็นฮีโร่” โคลแค่นหัวเราะ “แกกับไอ้เจ้าแมลงตัวน้อยนั่น ก็เป็นแค่เป้าซ้อมเดินได้เท่านั้นแหละ”

เดฟเอียงคอ “ฮีโร่? คำเรียกนี้... ยกยอผมเกินไปหน่อย แต่ก็เอาเถอะ จะเรียกแบบนั้นก็ได้”