กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“นี่คือภาษาปีศาจ” เขาพูดพลางกอดอก “เธอกำลังบอกว่า ‘ปล่อยฉันออกไป ไม่อย่างนั้นฉันจะกินดวงจิตวิญญาณของแกทั้งเป็น’”
ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงัน
ผู้อำนวยการหน่วยดาบสวรรค์ยังคงรักษาความสุขุมไว้ “ถ้าอย่างนั้น... เธอต้องถูกเข้าสิงแน่”
“แล้วคุณมีวิธีขับไล่ปีศาจออกจากร่างเธอไหม... หรือว่าเราควรฆ่าเธอทิ้งไปเลย?” ผู้อำนวยการถามอย่างตรงไปตรงมา
เดฟมองเธอด้วยสีหน้าไม่พอใจ “ทำไมคุณถึงหมกมุ่นกับการฆ่าคนนัก?”
เธอมีสีหน้าไม่เปลี่ยน “เพราะเราต้องปกป้องโลกจากภัยคุกคามที่น่ากลัวที่สุด หากใครบางคนตกต่ำจนเกินเยียวยาและเราไม่มีความสามารถพอที่จะช่วยพวกเขา... เราก็ต้องมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่กลายเป็นภัยคุกคามต่อโลก”