กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นภายในปราสาทวินสตันอย่างกะทันหัน เหล่าอัศวินในชุดเกราะเต็มยศต่างถืออาวุธพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาทั้งหลายอย่างรวดเร็ว
“หึ สถานการณ์บานปลายเร็วดีจังนะ” ยูฟีเมียควงมีดสั้นที่ปลายนิ้วพลางพึมพำเบา ๆ
“ปล่อยให้พวกมันเข้ามาเถอะ” เดฟแสยะยิ้ม ขยับไหล่เล็กน้อยก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปต้อนรับ
อัศวินระลอกแรกพุ่งเข้ามาพร้อมกระบี่ยาวที่ส่องประกายเย็นเยียบ ทว่าเดฟกลับไม่แม้แต่จะชักกระบี่ของตนออกมา เขาเบี่ยงตัวหลบผู้โจมตีคนแรกแล้วชกหมัดเข้าที่หน้าอกของอีกฝ่ายอย่างจัง อัศวินผู้นั้นกระเด็นออกไปราวกับลูกโบว์ลิ่งจนล้มทับพวกพ้องที่อยู่ด้านหลังระเนระนาด